Genel Bilgiler: Kahramanmaraş ve çevresinin kültür ve turizm olgusu içinde ayrı bir yeri vardır.


Kahramanmaraş, Akdeniz iklim kuşağında olmakla beraber Orta Anadolu ve Doğu Anadolu iklim kuşaklarıyla sınır teşkil etmektedir. Güney illerimize göre daha serindir. Akarsu ve kaynak suları bakımından zengindir. Bu durum Kahramanmaraş için büyük bir turizm potansiyeli oluşturmaktadır.


Yöredeki yerleşimin Paleolitik Çağ'dan itibaren başladığı il ve çevresinde yapılan araştırmalarda ele geçen buluntulardan anlaşılmaktadır. Yine buluntulara göre Neolitik ve Eski Tunç Çağı'nda da yerleşim devam etmiştir.

Tunç Çağı'ndan başlayarak Mezopotamya'yı Anadolu içlerine bağlayan önemli kervan yolları bu yöreden geçmekteydi. Assur ve Hitit etkisi de görülen bölge, Kimmer ve İskit istilasına uğradıktan sonra, önce Med, daha sonra da Pers yönetimine girmiştir. M.Ö. 333'de Makedonyalıların eline geçen kentte, bundan sonra Roma hâkimiyeti başlamıştır. Bizans tesiri altında da kalan kentte, Büyük Selçuklu ve Osmanlı dönemlerini de yansıtan kalıntılar bulunmaktadır.



Doğu Akdeniz de bulunan Kahramanmaraş, dondurması ile ünlü bir ildir. Kahramanmaraş, Mağaraları Eshab-ı Keyf Külliyesi, yaylaları ile önemli bir turizm potansiyeline sahiptir.



Kahramanmaraş ilinin ilçeleri; Afşin, Andıran, Çağlayancerit, Ekinözü, Elbistan, Göksun, Nurhak, Pazarcık ve Türkoğlu`dur.



Elbistan: İl merkezinin 162 km. kuzey doğusunda yer alır. İlçede tarihi eserlere örnek olarak Elbistan Ulu Camii, Selçuklu Hamamı, Himmetbaba Camii ve Türbesi, Kalealtı köyündeki Roma dönemine ait Kızkalesi sayılabilir.



Afşin: Kahramanmaraş`ın 146 km. kuzeyinde yer alır. Çeşitli uygarlık dönemlerine ait tarihi eserler ve doğal zenginlikleri olan Afşin ilçesinde Dedebaba Türbesi, Afşin Kalesi, Hurman Kalesi, Tilavşin Kalesi, Pirali Cami minaresi ve Eshab-ı Kehf (Yedi Uyurlar) külliyesi önemli tarihi eserlerdir. Afşin ilçesinde Eshab-ı Kehf ve Mağarasının bulunması burayı turizm açısından oldukça önemli bir hale getirmektedir. Cami, kervansaray, ribat ve planı saptanamayan birçok küçük yapıdan oluşan bu külliye, M.S. 12. yy.da yapılmıştır.


Doğal güzellik olarak, Tanır, Ayrandede, Emirilyas köyü mağarası, Eshab-ı Kehf park ve ormanlığı, dikkat çeker. Ayrıca Yazıköy, Çamiçi, Örenderesi ve Binboğa ormanlık alanı gibi ormanlık alanları her türlü kampçılığa uygundur.



Göksun: İl merkezine 91 km. uzaklıktadır. Roma ve Bizans dönemlerinde Kokussos (Cocussus) adıyla anılan, Maraş-Kayseri-Kilikya yolu üzerinde, önemli bir konaklama merkeziydi. İlçe sınırları içinde Maltepe Höyüğü, Bozhöyük, Kızıl Kale, Akça Kalesi, Çakır Mağaraları gibi çeşitli önemlere ait höyük ve kale kalıntıları bulunmaktadır.



Andırın: İl merkezine 114 km uzaklıktadır. Andırının tarihi hakkında kesin bilgiler bulunmamakla birlikte, ilçe sınırları içinde Hitit, Frig, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerine ait Meryemçil (Geben) Kalesi, Azgıt (Yeniköy) Kalesi, Anacık Kalesi gibi kaleler ve kalıntılar bulunmaktadır.



Pazarcık: İl merkezine 48 kilometre mesafededir. İlçenin güneyinde Gözlügöl mevkiindeki Evri kasabası, Turunçlu köyü mevkiinde Bizanslardan kalma çok miktarda sarnıçlar ve mezar şapelleri mevcuttur. Bozlar köyü civarı Abbasilerden kalma sur kalıntıları ile çevrilidir. Aksu çayı kıyısındaki Şallıuşağı köyü mevkiinde yine Abbasilerden kalma kale halen ayakta durmaktadır.



Çağlayancerit: İlçenin doğal yapısı yayla özelliği göstermektedir. Su kenarları yeşil alanlar, halkın piknik ihtiyacını karşılayacak önemli yerlerdir.



Ekinözü: Kahramanmaraş İlinin kuzey doğusunda Çağlayancerit ve Elbistan İlçeleri arasında yer alan Ekinözü içmeceleri ile ünlüdür. İçmelerin, cilt, mide ve böbrek hastalıklarına çok iyi gelen bir suyu vardır. Ekinözü içmeleri önem ve yatırım önceliği bakımından ülkemizdeki 10 içme kaynağından biridir.



Nurhak: Nurhak ilçesi çok eski bir yerleşim yeridir. Tarihi ipek yolunun ilçe içerisinden geçtiği eski tarihi harabeler halen görülmektedir.



Türkoğlu: İlçe Akdeniz Bölgesinin doğusunda yer alır. Ekonomisi tarıma dayalıdır. İlçede okuma yazma oranı yüksek olup üniversite mezunu oldukça fazladır.

Coğrafya: Kahramanmaraş Akdeniz Bölgesi ile Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerinin birleştiği yerde bulunmaktadır. Güneybatısını Nur Dağlarının uzantılarının kapladığı ilde diğer önemli yükseltiler Berit, Engizek, Binboğa, Delihöbek ve Ahır Dağlarıdır. Kahramanmaraş, Elbistan ve Göksun Ovaları ilin önemli ovaları olup, Ceyhan nehri ile Aksu çayı önemli akarsularıdır. Kahramanmaraş ilinde, genel olarak denize uzaklık ve yükselti nedeniyle, değişikliğe uğramış karasallaşmış bir Akdeniz iklim tipi egemendir. İlde yazlar sıcak ve kışlar soğuk geçer.



İklimi: İlde, genel olarak denize uzaklık ve yükselti nedeniyle, karasallaşmış bir Akdeniz iklimi görülür. İlde yazlar sıcak, kışlar soğuk geçer.

Tarihçe: Tekir Vadisi, Döngel Köyündeki mağaralarda yapılan araştırmalarda ele geçen buluntular yörede insan yerleşiminin Üst Paleolitik Çağda başladığını; Neolitik, Kalkolitik ve Eski Tunç Çağlarında da sürdüğünü göstermektedir. Şehri Hititler kurmuşlardır. Daha sonra Asurlular, Persler, Romalılar, Bizanslılar, Araplar, Selçuklular, Memluklular, Dulkadiroğulları ve Osmanlılar şehre hâkim olmuşlardır.



Dünyanın sayılı madalyalı şehirlerinden biri olan Maraş`a Kurtuluş Savaşı sırasında halkın gösterdiği direnişten dolayı 7 Şubat 1973` den itibaren TBMM tarafından Kahramanlık unvanı verilerek adı Kahramanmaraş olarak değiştirildi.



Ekonomisi ve Sanayi: Eski Dünyanın üç büyük kıtasına bağlı olan Anadolu, tarihte birçok uygarlıkların merkezi olmuş ve yine birçok uygarlıkların dünyaya yayılması bakımından bir köprü vazifesi görmüştür. Maraş ise bu köprünün en önemli güney kapısı olmuştur. Birkaç kere doğal afetler sonucu tahrip olmasına karşın yeniden kurulmuş ve tarihin her devrinde terk edilemeyen, vazgeçilemeyen bir uygarlık ve sanat şehri olarak yaşamıştır.



Tarihte ekonomik olarak önemli bir konumu bulunan Kahramanmaraş 1980`li yılların başından itibaren sanayileşme atağı gerçekleştirmiştir. Sanayileşme, şehrin görüntüsünü ve yapısını büyük ölçüde değiştirmiştir. Kahramanmaraş`ın bugün oluşan ekonomik yapısının analiz edildiği bu bölümde, genel perspektif başlığı altında kentte yaşanan ekonomik olayların genel değerlendirmelerine yer verilmiş, devamında kalkınma ve sanayileşme süreci, özel sektör yatırımları, yatırım teşvikleri, milli gelir, istihdam, dış ticaret, enerji tüketimi, vergi mükellefleri, vergi tahakkuk ve tahsilâtları ile ilgili genel ekonomik parametreler ayrıntılı olarak incelenmiştir.



Kahramanmaraş`ın ekonomik yapısı, Cumhuriyet`ten 1980`li yıllara kadar genellikle tarım, hayvancılık ve küçük el sanatlarına dayalı olarak gelişmiştir. Bu süreçte şehrin ekonomisi gerek içe dönük üretim ve ticaret stratejisi gerekse şehrin devletin ekonomi ve altyapı konularındaki hizmetlerinden yeteri kadar pay alamamasından dolayı önemli ölçüde büyüme gösterememiştir.



Türkiye`de piyasa ekonomisi kural ve ilkelerinin benimsenmeye başlanmasıyla, 1980`li yılların başından itibaren Kahramanmaraş, bu çerçevede izlenen ekonomik politikalara hızlı uyum göstermiştir. Ekonomik olarak yeni bir döneme, sanayileşme ve çağdaş ticaret sürecine girilmiştir. Böylece yıllarca gerçekleştirilemeyen ekonomik büyüme için gerek sermaye gerekse girişimcilik konusunda altyapı oluşturulmaya başlanmıştır. Devletin, üretime ve ihracata yönelik geliştirdiği teşviksel politikalara hızlı cevap veren ve bu çerçevede teşviklerini doğru kullanarak bu fırsatı iyi değerlendiren Kahramanmaraşlı girişimciler şehrin bugün sahip olduğu dinamik ekonomik yapıyı kurmuşlardır. Kahramanmaraş`ın genel ekonomik performansına bakıldığında yükselen bir trendi yakalamak mümkün olmaktadır.




Yöresel El Sanatları: Yörenin kimi el sanatları yok olurken, kimileride canlanarak sürmektedir. Geçmişte uğraşı olan dokumacılık, eski önemini yitirmiş olmasına rağmen bakırcılık, işleme sanatı ve ahşap oymacılığı günümüzde de önemini sürdürülmektedir.



Bakırcılık: İlde bakırın değişik işlemlerden geçirilebileceği gerekli atölyelerin bulunuşu da bakırcılığın gelişmesinde etkili olmuştur. En çok üretilen bakır işleri, mangal ibrik, güğüm, kazan, her boy bakraç, aşurelik ve benzeri eşyalardır.



Sim Sırma İşlemeciliği: Kahramanmaraşlı genç kızların büyük emek ve sabırla sürdürdüğü yöreye özgü sanatlardan biridir. Özellikle "Dival" ve "Maraş işi", işleme sanatının en yaygın olanıdır.



Ahşap İşleme ve Oymacılığı: Türklerle başlamış ve gelişmiş önemli bir sanat dalıdır. Osmanlı ve Selçuklu döneminde Türk el sanatlarının özelliklerinden olan bitkisel ve geometrik üsluba, Kahramanmaraş oyma sanatında da rastlanır. En çok üretilen eşyalar çehiz sandığı, rahle, gazetelik, züret kutusu, aynalık, isimlik, tepsi, tavla, salon sehpası ve camekândır.




Kahramanmaraş ili Maden ve Enerji Kaynakları:
Kahramanmaraş ili Güney Doğu Anadolu Bölgesinde önemli bir yöremizdir. İlin Yeryüzü şekilleri genellikle Güneydoğu Torosların uzantıları olan dağlarla bunlar arasında kalan çöküntü alanlarından oluşmaktadır. İl kapsamındaki dağlar Alp-Himalaya sistemi kıvrım dağlarıdır.



İl ve yakın çevresinde yaptığı çalışmalar sonucunda endüstriyel hammadde ve metalik maden yatağı ve zuhurları ortaya çıkarılmıştır. Bunların en önemlileri tuğla kiremit, Kireçtaşı, barit, demir, krom ve manganez olarak sayılabilir.



Endüstriyel hammaddelere yönelik yaptığı çalışmaları sonucunda Afşin ve Elbistan ilçelerinde % 98 CaCO3, % 0,1 SiO2 ve % 0.50 MgO içerikli kireçtaşı sahaları ortaya çıkarılmış olup, bunlardan, Elbistan Mırmırın Dere ve Tepekuzu sahalarının toplam görünür+muhtemel rezervi 100 milyon tondur. Bu sahalardan elde edilen kireçtaşları termik santralde hammadde olarak kullanılmaktadır. Kahramanmaraş ili barit oluşumları bakımından da önemlidir. İl ve civarında irili ufaklı çok sayıda barit yatak ve zuhurları yer almaktadır. Bunlardan en önemlileri %97 BaSO4 tenör ve 74.700 ton görünür+muhtemel rezervli Önsen-Bozağalık ile %98.55 BaSO4 tenör ve 462.000 ton görünür+mümkün rezerve sahip Türkoğlu-Şekeroba barit yataklarıdır. İlde ayrıca tuğla-kiremit sanayi hammaddeleri de araştırılmış ve Türkoğlu-Kıllık ve Pazarcık sahalarında iyi kaliteli 59 milyon ton muhtemel rezerv belirlenmiştir. İlde metalik madenler olarak demir, manganez ve krom yatak ve zuhurları bulunmaktadır.




Elbistan, Ekinözü ve Göksun ilçelerinde demir oluşumlarına rastlanmaktadır ancak bunlar genellikle küçük boyutlu zuhurlardır. Bunlardan Elbistan ilçesindeki Ericek-Çardak demir zuhurlarında % 45.63 Fe tenörlü 117.905 ton görünür+muhtemel, Ekinözü-Çakçak Dere zuhurunda ise % 40 Fe tenörlü 1.200.000 ton mümkün rezerv tespit edilmiştir. Ancak SiO2 tenörünün yüksek olması nedeniyle günümüz koşullarında ekonomik değildir.



Pazarcık ilçesinde ofiyolitlere bağlı çok sayıda manganez zuhuru tespit edilmiş olmasına karşın, çoğu küçük boyutlarda olup, ekonomik açıdan kayda değer nitelikte değildir. Sadece Pazarcık-Zombo sahasındaki manganez zuhurunda % 38 Mn içerikli 2000 ton rezerv bulunmaktadır. Pazarcık ve Elbistan ilçelerinde ayrıca ofiyolitlerin peridotit türü kayaları içerisinde hemen hepsi küçük boyutlu krom zuhurlarının varlığı da belirlenmiş olup, en büyükleri birkaç bin tonla sınırlı potansiyele sahiptir. Krom zuhurlarının bir kısmı geçmiş yıllarda işletilmiştir.



Bunların dışında Merkez, Göksun ve Afşin ilçelerinde de küçük boyutlu kurşun-çinko zuhurları yer almaktadır. Kahramanmaraş ilinde MTA tarafından, MTA projesi ve ücretli iş olarak sondajların tamamı Süleymanlı Jeotermal Alanında gerçekleştirilmiş olup, 1985 yılından bu yana 6 adet sondaj çalışması yapılmıştır. Bu çalışmalarla toplam 2510m derinliğe ulaşılmıştır. Bu sondajların sonuncusu 2007 yılında MTA Genel Müdürlüğü tarafından ücretli olarak açılmıştır. Bu sondaj çalışmaları ile ortalama 44ºC de toplam 175 lt/sn jeotermal akışkan görünür hale getirilmiştir. Yapılan çalışmalarla ülke potansiyeline 8,61 MW termal güce sahip jeotermal enerji kazandırılmıştır.



Bölgede sondajlar yapılmadan önce üç farklı sıcak su kaynağı varken, yapılan sondajlardan sonra bu kaynaklardan ikisi kurumuş ve sadece dere içerisindeki kaplıcayı besleyen dere kaynağı kalmıştır. Alanda yapılan jeolojik ve jeofizik etütler sonucu belirlenen lokasyonlarda sondajlı çalışmalar gerçekleştirilmiştir.