İlçeler: Bornova, Buca, Karşıyaka, Konak, Menderes, Aliağa, Beydağ, Bayındır, Bergama, Çeşme, Dikili, Foça, Karaburun, Kemalpaşa, Kınık, Kira, Menemen, Ödemiş, Seferihisar, Selçuk, Tire, Torbalı ve Urla.

İlgi Çekici Yerler: Dikili, Foça, Çeşme, Seferihisar ve Gümüldür kıyıları; Balçova- Çatalkaya teleferiği; Asansör; Yamanlar- Karagöl, Tanay, Uzunkuyu, Belkahve, Pamucak, Teos Ormanı, Dereboğazı, Mersinli kahve ve Çamlık orman içi dinlenme yerleri vardır. Balçova- Agamemnon, Çeşme- Şifne, Bergama- Güzellik, Menemen, Seferihisar, Bayındır, Foça(Phokaia), Larisa, Erthrai, Klazomenai, Teos, Lebedos, Kolophon, Klaros, Notion ve Efes(Ephesos) ilkçağ kent kalıntıları gezilebilinir. Meryem ana evi; Bayraklı, Kadifekale, Artemis Hamamı, Kızılçullu ve Selçuk su kemerleri.

İzmir Agorası; Çeşme ve Selçuk kaleleri; Belevi Tümülüsü ve Mezar Anıtı; Bergama, Ödemiş ve Tire ulu camileri; Faik Paşa, Hisar, Hacı Hüseyin(Başdurak), Kestane Pazarı, Ali Ağa, Hatuniye, Çorak Kapı, Konak, Kurşunlu, Şadırvan, İkiçeşmelik, Salepçioğlu, İsa Bey, Mehmet Bey, İbn Melek ve Süleyman Şah türbeleri. İzmir Atatürk ve Menemen Kubilay anıtları bulunur. Uluslar arası İzmir Fuarı; İzmir Arkeoloji, İzmir Resim ve Heykel; İzmir Atatürk, Efes Arkeoloji, Bergema ve Tire müzeleri gezilir.

Genel Bilgiler: Türkiye`nin üçüncü büyük şehri olan İzmir, çağdaş, gelişmiş, ayni zamanda işlek bir ticaret merkezidir. Cıvıl cıvıl olan alışveriş merkezinde dolaşmak oldukça keyiflidir. İzmir`in batısında nefis renkli denizi, plajları ve termal merkezleriyle Çeşme Yarımadası uzanır. Antik çağların en ünlü kentleri arasında yer alan Efes, Roma devrinde dünyanın en büyük kentlerinden biriydi. Tüm Ion kültürünün zenginliklerini bünyesinde barındıran Efes, yoğun sanatsal etkinliklerle de adini duyuruyordu.

Akdeniz iklim kuşağında kalan İzmir`de yazları sıcak ve kurak kışları ılık ve yağışlı geçmektedir. Dağların denize dik uzanması ve ovaların İç Batı Anadolu eşiğine kadar sokulması, denizel etkilerin iç kesimlere kadar yayılmasına olanak vermektedir. Ancak, İl bütününde yükseklik, batı ve kıyıdan uzaklık gibi fiziksel coğrafya farklılıkları, yağış, sıcaklık ve güneş açısından önemli sayılabilecek iklim farklılıklarına da yol açmaktadır.

İl bazında yıllık ortalama sıcaklık, kıyı kesimlerde 14-18 ºC arasında değişmektedir. En sıcak aylar Temmuz (27,3 ºC) ve Ağustos (27,6 ºC), en soğuk aylar ise Ocak (8,6 ºC) ve Şubat (9,6 ºC)`tır. Yazın kıyı kesiminde sıcaklık, deniz melteminin (İmbat) etkisiyle iç kesimlere göre 1-2 ºC daha düşük olmaktadır. Kış mevsiminde ortalama 7 ºC olan sıcaklık zaman zaman kuzey ve kuzeybatıdan sokulan denizel hava kütlesi nedeniyle düşmektedir.
İzmir`de yağışın aylara ve mevsimlere göre dağılımında önemli farklar vardır. İzmir`de yıllık ortalama yağış miktarı 700 mm. olup yıllık yağışın % 50`den fazlası kış mevsiminde %40- 45`i ilkbahar ve sonbaharda , % 2-4`ü ise yaz aylarında düşmektedir. Kar yağışlı günler sayısı, alçak kesimlerde yok denecek kadar azdır. Yüksek kesimlerde gerek kar yağışlı günler sayısı, gerekse karın yerde kalma süresi artmaktadır.

Coğrafyası: İzmir, Türkiye`nin üçüncü büyük kentidir. İzmir, Ege kıyı bölgesinin tipik bir örneği gibidir. Kuzeyde Madra Dağları, güneyde Kuşadası Körfezi, batıda Çeşme Yarımadası`nın Tekne Burnu, doğuda ise Aydın, Manisa il sınırları ile çevrilmiş İzmir, batıda kendi adıyla anılan körfezle kucaklaşır.

İzmir ili içinde Ege Bölgesi`nin önemli akarsularından olan Gediz Nehri`nin aşağı çığırı ile Küçük Menderes Nehri bulunur. Girintili ve çıkıntılı kıyı bandı doğal olarak sayısız güzellikte koy ve plajların oluşumu ile sonuçlanır. Gümüldür, Özdere, Foça, Karaburun, Çeşme sahil ve plajları İzmir için büyük bir turistik önem taşımaktadır. Öte yandan aynı doğal yapı, birçok balıkçı barınağının veya yat yanaşma yerlerinin oluşmasına neden olmuştur. Bu özellikleriyle İzmir doğal bir turizm ve liman kentidir.

Akdeniz iklim bölgesinde yetişen geniş, sert ve iğne yapraklı, sürekli yeşil kalan, kuraklığa dayanıklı ağaç ve çalılar, yaygın doğal bitki örtüsünü oluşturur.

Tarihi: Eski İzmir kenti (Smyrna) körfezin kuzeydoğusunda yer alan ve yüzölçümü yaklaşık yüz dönüm olan bir adacık üzerinde kurulmuştu. Son yüzyıllar boyunca Meles Irmağı Sipvlos (Yamanlar) Dağı`ndan gelen sellerin getirdikleri mil ile bugünkü Bornova ovası oluştu ve yarım adacık bir tepe haline dönüştü.

Şimdi Tepekule adını taşıyan bu höyüğün üzerinde Tekel Müdürlüğü`nün İzmir Şarap ve Bira Fabrikasına ait numune bağı bulunmaktadır. 1955`ten beri yoğun gecekondu bölgesi olan bu çevrede İzmir`deki ilk yerleşim yeri olarak tespit edilen İzmir Höyüğü bulunur. Buradaki ilk kazılarda Türk Tarih Kurumu ile Eski Eserler ve Müzeler Genel Müdürlüğü'nün katkıları büyük olmuştur.

Batı Anadolu kıyılarındaki ilk yerleşimler genelde ki bunlar Troya Savaşlarını sonra kurulan Aiol, Ion ve Dor kökenlidir, küçük yarımadalar üzerinde kurulmuştur. Bunlar, Çandarlı, Foça, İzmir, Klazomenai, Miletos ve İasos gibi yerleşimlerdir. Bunun nedeni yerleşim yerlerini kuran ve oturan insanların daha çok Hellenli ve den olmalarıdır. Böylece yarımada yerleşikleri hem iki limana sahiptiler, hem de kara denizden gelecek saldırılara karşı güvence içindeydiler. Elverişsiz havalarda limanlardan biri uygun olmadığı takdirde gemiciler diğer limanı kullanma şansına sahiplerdi. Bayraklı Höyüğü körfezin kuzeydoğu köşesinde, kuzeyine sarp kayalı Yamanlar Dağı`nı da alarak karadan gelecek saldırılara karşı rahat bir konumdaydı. Güneyi imbata açıktı. Eski İzmir yerleşimi yaklaşık 3000 yıl boyunca bu yarımada üzerinde ver aldı. M.Ö. 4. Yüzyılın ikinci yarısında büyük nüfus artışı yüzünden bugünkü Kadifekale eteklerine taşındı.

EL SANATLARI: El sanatları, toplumların sanat anlayışlarını ve yaşam biçimini gelecek yıllara aktarmada etkin bir rol oynar. Toplumların bilim, teknik ve eğitim alanlarındaki değişim süreci el sanatlarının değişimini de etkiler. Bu yönüyle toplumu tanımak, birlik olma sürecini, değer yargılarını, duygularını, isteklerini, hayallerini öğrenmek ve yeni yaklaşımlar üretmek amacıyla sürekli olarak araştırılır.

El emeği, göz nuru olarak adlandırılan el sanatları, belirli bir alanda toplumun gereksinimlerini karşılamak amacı ile ortaya çıkar. Önceleri örtünmek, korunmak, avlanmak, su içmek gibi temel gereksinimleri karşılayan el sanatları, sanatçısının imzası özelliğini de taşıyan estetik kaygılarıyla, ortaya çıktığı toplumun kültürel özelliklerini, duygularını ve sanatsal beğenilerini yansıtır hale gelir. İşlevselliğini koruyan ürünler, (kullanım alanları zaman içerisinde değişse bile) geleneksellik özelliği kazanır.

El sanatları, üretildiği bölgenin iklim şartları, doğa koşulları, kolay ve ekonomik olarak elde edilebilen malzemeleri gibi etkenlerle bölgeden bölgeye çeşitlilik gösterir. Örneğin Karadeniz bölgesinde fındık dalları ile örülen sepetler, Ege bölgesinde kamış (kargı) kullanılarak yapılır.

Dünyadaki ekonomik yarış nedeniyle, üretimi arttırmak insanların ortak amacı olmuştur. Teknoloji ve endüstrinin gelişmesi, el sanatları üretimini çoğu zaman olumsuz yönde etkilemiştir. Son yıllardaki ilgi ile ürünlerinin ekonomik değeri artsa da, üreticinin karşılaştığı sorunlar nedeniyle el sanatları körelmektedir.

Ekonomik Yapı: İzmir'de, tarıma dayalı sanayi kolları oldukça gelişmiştir. Tekstil, konfeksiyon, gıda, içki, bira, tütün yem sanayi en önemli işkolları arasında. Bunların dışında, demir-çelik, Petro kimya, otomotiv, çimento, ayakkabı, gübre, tarım makineleri ve seramik sanayi iç ve dış pazara yönelik olarak üretim yapıyor.

Liman kenti olmasının yanında, hammadde kaynakları, nitelikli işgücü ve ulaşım olanaklarının genişliği, sanayinin gelişmesine olanak vererek İzmir'i bölgenin ticaret merkezi konumuna getirmiş durumda. Sanayi sektöründe üretilen mallar, dünya standartları ölçüsünde kaliteye sahiptir.

Yörede, kömür, altın, bakır, kurşun, çinko, demir, antimuan, perlit, grafit, asbest, titanyum, dolomit ve mermer madenleri çıkarılıp işlenmekte. İnşaat malzemeleri imalatı ve inşaat yapımı alanlarında Türkiye'nin en gelişmiş kentlerinden birisi.

Sanayi bakımından Marmara Bölgesi`nden sonra ikinci sırada gelir. Bölümler arasında gelişmişlik ve sanayi oranı bakımından büyük farklılık vardır. Asıl Ege Bölümü sanayi bakımından daha gelişmiştir. Zaten bölgenin en büyük ve gelişmiş kenti İzmir'de bu bölümde yer alır. İzmir sanayisi, fuarı ve ihracat limanı ile önemli bir kentimizdir. İzmir'de Aliağa Petrol Rafinerisi de bulunmaktadır. İzmir`de otomotiv, madeni eşya, kimya, seramik, dokuma, çimento, sigara ve zeytinyağı, Edremit ve Ayvalık`ta zeytinyağı, Aydın, Denizli ve Manisa`da dokuma, Uşak`ta şeker, dokuma ve deri,Afyon`da şeker,çimento,kağıt ve mermer, Uşak, Gördes,Kula,Demirci ve Simav`da halıcılık sektörleri vardır.

Bölge ekonomisine ayrıca hidroelektrik, termik santraller ve jeotermal enerji santralleri de katkı sağlar. Yatağan-Muğla, Tunçbilek-Kütahya, Soma-Manisa`da termik santraller vardır. Türkiye`nin tek jeotermal santrali Sarayköy, Denizli`de bulunmaktadır. Bölgedeki hidroelektrik santralleri arasında Demirköprü (Demirci, Körübaşı, Salihli-Manisa), Adıgüzel (Güney-Denizli) ve Kemer (Bozdoğan-Aydın) sayılabilir. İzmir, Türkiye`nin en büyük ihracat limanıdır.

Meryem Ana Evi: Hıristiyanlığın kutsal anası Meryem Ana`nın Evi, Bülbül Dağı üzerinde bulunmaktadır. 1891 yılında yapılan kazılarda ortaya çıkarılmıştır. Hıristiyanlar tarafından "Panaya Kapulu" olarak da adlandırılan kutsal yerin MS. 4. YY`da inşa edildiği tahmin edilmektedir. Meryem Ana`nın Mezarı da Panayır Dağı`nın kuzeydoğu eteğindedir. Yıllar boyu her 15 Ağustos`da Meryem Ana Evi`nin bulunduğu Panaya Kapulu`da dinsel törenler düzenlenmiştir. 1957 yılında Papalık da burasının Meryem Ana`nın Evi olduğunu onaylamış ve Hıristiyanlık için "Hac Yeri" ilan etmiştir.

Hz. İsa, çarmıha gerilişinden kısa bir süre önce annesini, arkadaşı ve havarisi olan St. Jean`a teslim etmiştir. St. Jean da, Hz. İsa`nın çarmıha gerilişinden sonra Meryem Ana`nın Kudüs`te kalışını sakıncalı bularak, onu yanına alıp kaçırmış ve Bülbül Dağı`na getirmiştir. Kutsal bakire, ST. Jean tarafından gizlendiği Bülbül Dağı`nda 101 yaşına kadar yaşamını sürdürmüştür. Hıristiyanlığın kabulünden sonra Bülbül Dağı`nda `Hac` şeklinde bir kilise inşa edilmiştir. St. Jean Efes`te yaşamış ve söylentiye göre İncil`i burada yazmış ve burada ölmüştür.

Bergama: İzmir`in 100 km kuzeyinde, antik dönemdeki ismi "Pergomon"dan gelen Bergama Bakırçay Havzası`nda yer alır. Tarih öncesi ve İon, Roma ve Bizans uygarlıklarının yerleşim yeri olmuştur. Bergama`nın güneybatısında Antik Dönemin önemli sağlık merkezlerinden Asklepion, ilk yerleşim alanı olan 300 m. yüksekliğinde dik bir tepe üzerinde kurulan Akropol ve M.S. 2. yüzyıla tarihlenen Serapis Tapınağı (Kızıl Avlu) önemli yapılardandır.
Zeus Sunağı 1897 yılında Almanya`ya kaçırılmıştır.

Bergama, M.Ö.7. a tarihlenen sur duvarlarıyla Pers, Büyük İskender, Frigya, Trakya Krallığı, Selevkos Krallığı, Roma ve Bizans dönemlerini görmüştür. 1302 yılında Bizans hâkimiyeti ortadan kalkan şehirde Karesioğulları Beyliği idareyi ele almış, 1341 yılından hemen sonra ise Bergama Osmanlılar tarafından alınmıştır.

EFES: Selçuk`un 3 kilometre güneyinde, Panayır ve Bülbül Dağı yamaçları Ayasuluk Tepesi mevkiinde kurulu Efes, 12 İon kenti içinde günümüze kalan en önemli antik kenttir. Smyrna gibi M.Ö. 3000 yıllarında kurulan Efes, dönemin en önemli liman kentleri arasındaki yerini uzun süre korumuştur. Dor istilası üzerine Ege kıyılarına gelen İon`lar Efes`e yerleşmiş, daha sonra Lidya egemenliği döneminde şehirlerini geliştirmişlerdir. M.S. 1.yüzyıl`da meydana gelen depremle büyük hasar gören Efes, İmparator Tiberius zamanında yeniden imar edilirken, Helenistik yapı yerine tüm kent Roma karakteri yapılarla dolmuştur. Siyasi ve ticari önemi büyük bir kent olan Efes, Meryem Ana`nın gelmesi ve St. Jean`ın burada yaması nedeniyle de bir dini merkez haline gelmiştir.

Tarih boyunca birçok uygarlığa ev sahipliği yapan Selçuk`ta İon, Roma, Bizans, Selçuklu, Osmanlı dönemlerine ait çok sayıda yapı varlıklarını günümüzde de sürdürmektedir. Hrıstiyan dünyasının kutsal hac yeri Meryem Ana Evi ziyarete açıktır.

FOÇA: Homeros destanında adı geçen mitolojik bir kenttir. 12 İon kenti arasında denizcilikte gelişmiş bir liman kenti olan Phokaia`nin sembolleri "Horoz" ve "Fok Balığı"dır. Yunanistan`daki Dor istilasından kaçarak Ege sahillerine gelen İonların kurduğu önemli merkez, liman ve deniz gücüne sahip bir kenttir. Korsika, Alain, Pastum yanındaki Velia, Marsilya ve İspanya kıyılarında koloniler kurmuştur. M.Ö. 546 yıllarında Pers egemenliğine, Büyük İskender zamanında da Levkos`ların topraklarına katılmıştır. 12. ve 13. yy`larda Cenevizlilerin eline geçmiştir. 1455 yılında Fatih Sultan Mehmet zamanında Osmanlı egemenliğine girmiştir.

Foça`nın görülmeye değer yer ve eserli, Homeros destanında da yer alan; günümüzde de Fok balıklarının barındıkları Siren Kayalıkları, Roma İmparatoru Michel Peleok tarafından 1275 yılında Cenevizlilere verilen ve onlar tarafından onarılan Beş Kapılar Kalesi, 1678 yılında boğaz kesen olarak inşa edilen Dış Kale, Foça`ya 10 kilometre uzaklıktaki Taş Ev. Candede Tepesi`nin eteğindeki kaya mezar tipinde olan Şeytan Hamamı (Loutros) 1455 yılında ilçenin fethinden sonra Fatih Sultan Mehmet tarafından yaptırılan klasik Osmanlı mimarisi tarzındaki Fatih Camii ve Kayalar Camii`dir. Foça, tarihi doğal ve kentsel sitin bir arada olduğu ender yerleşim birimlerimizden biridir. Bu nedenle de Özel Çevre Koruma Bölgesi ilan edilmiştir.