Balkan Yarımadası'nın güneybatısında, Adriya Denizinin doğusunda yer alır. Tarihi: M.Ö. 1. yüzyılda Romalılar tarafından işgal edilen ülkeye, Gotlar, Grekler ve Sırplar yerleşmişlerdir. Arnavutlar, 14. yüzyılda Osmanlı egemenliğini tanımışlardır. 1912'de hürriyetine kavuşan Arnavutluk, 1939'da İtalyanların saldırısına uğramıştır. İç savaşlardan sonra, 1946'da General Enver Hoca' nın yönetiminde tek partili komünist cumhuriyet kurularak tekrar bağımsız duruma gelmiştir.

Daha sonra ülke demokratik yönetime geçmiştir. 1997'de yolsuzluk yapıldığı gerekçesiyle hükümete karşı ayaklanmalar olmuş ve çok sayıda Arnavut halkı İtalya'ya sığınmıştır. 1999'da Kosova'da NATO'nun Sırplara karşı düzenlediği hava harekatında 465 bin Arnavut, Arnavutluk'a sığınmıştır. Son yıllarda Arnavutluk, Batı yanlısı bir politika izlemeye başlamıştır.

Yüzey şekilleri: ülkenin büyük bir bölümü dağlıktır. Dağlar, Adriya Denizinin kıyısındaki kıyı ovalarından itibaren başlar, birbirine paralel sıralar hâlinde kuzeybatı-güneydoğu yönünde uzanır. Yüksek zirveler 2000 m'yi aşar. Daha önce yer yer bataklıklarla kaplı kıyı ovaları, verimli tarım arazileri hâline getirilmiştir.

İklim ve bitki örtüsü: ülkede güney Akdeniz iklimi görülür. İç kısımlarda kışın sıcaklık 0°C'nin altına iner. Yağış miktarı yüksek yerlere doğru artarak 1000 mm'yi aşar. Kıyı bölgesinde Akdeniz bitkileri yaygındır; iç kısımlarda geniş ve iğne yapraklı ormanlar görülür.

Nüfusu ve yerleşmesi: ülkede farklı dil konuşan gruplar vardır. Ancak nüfusun büyük çoğunluğunu (% 95) Arnavutlar oluşturur. Devlet ateizmi empoze etmesine karşın ülkede Müslümanlar çoğunluktadır.

Osmanlılar döneminde yapılmış çok sayıda cami ve diğer eserler bulunur. Halkın üçte ikisi kırsal alanlarda yaşar.Kıyı kesiminde nüfus yoğunluğu fazladır. Türkler tarafından kurulan başkent Tiran ve çevresinde millî parklar, dinlenme sahaları ile sanayi tesisleri yer alır.

Diğer kentleri; Elbasan, Körice, İşkorda, Berat, Leş ile Adriya kıyısında camilerin de görüldüğü güzel bir kent olan Avlonya (Vlora) ve Dıraç'tır.

Ekonomisi: Avrupa'da gelir seviyesi en düşük ülkelerden biri olan Arnavutluk'un ekonomisi önemli ölçüde tarım ve kısmen sanayiye dayanır (Tablo 3.1). Nüfusun % 19'u sanayi ve % 23'ü hizmet sektöründe çalışmaktadır. Tarıma uygun araziler ülkenin beşte birini oluşturur. Önemli ürünleri; buğday, mısır, pamuk, tütün, patates ve ayçiçeğidir. Kıyı kesiminde Akdeniz Bölgesi'ne özgü ürünler, özellikle turunçgiller ve üzüm yetiştirilir. Dağlık alanlarda göçebe hayvancılık yapılır. İşsiz insanlar, komşu ülkelere, özellikle Yunanistan'a çalışmaya gitmektedir.

Linyit ve az miktarda petrolün çıkarıldığı ülke, krom yatakları yönünden zengindir. Çimento, tekstil, bakır zenginleştirme, şeker, gübre ve gıda maddeleri üretim tesislerine sahiptir, ülke dışarıdan genellikle makine ve tüketim malları almaktadır. Arnavutluk'tan ham deri, ferro krom, hurda alüminyum ve kereste almaktayız. Bu ülkeye temizlik malzemeleri, alüminyum levhalar, dayanıklı tüketim malları, oto lastiği, bazı gıda ürünleri (şeker, un) satmaktayız.